bu sabah, saat 6.15… işe gitmek üzere hazırlanırken oğlumun sesini duyuyorum.
B: annneeeee, gidiyo musun?
J: birazdan annem. saat çok erken. hadi uyu sen.
B: tamam.
küt diye yatıp uyuyor. 5 dakika sonra yatakta doğruluyor, “sadece enstrümanla çalınan müzik tarzı bana göre değil” diyor ve yatıyor. kelimesi kelimesine böyle. şaşkın şaşkın bakıyor, “peki” deyip çıkıyorum odadan.
yerim ben onun bu benliksel farkındalığını.
By: guguk kuşu on 06/11/2009
at 11:23
hayran kalıyorum ben de bu çocukların haline tavrına.
By: JoA on 07/11/2009
at 00:57
: ) bu çocuğa değişik değişik müzikler dinletmek lazım hemşire. düşünmüş üstünde ve bir karar vermiş. katılası var gibi.
By: Evli Adam on 06/11/2009
at 13:06
hamileyken genelde klasik müzik dinledik birlikte. bebekken türkülerle uyuttum. sonra rock, hard rock, metal dinledik. metal dediğim en fazla metallica ama. akustik dinledik. 6 yaşına geldiğinde beethoven’ı seviyordu. ode to joy’u mırıldanırdı. okulla birlikte manga, ismail yk filan girdi repertuarına, kaçamadık. şimdilerde latin müziğine merak sardı. yani anasına çekmiş, çöp kutusu gibi mübarek. hem davul çalmak istiyor, hem gitar. 4 yaşından beri her yıl folklor ekibine giriyor. dans kursuna gitmeli mutlaka, acayip bir ritm duygusu var. yani malzeme iyi de, bunu değerlendirecek zamanı, parayı ve isteği bir arada bulabilecek bir anneye ihtiyacı var bu sıpanın.
By: JoA on 07/11/2009
at 01:01
al benden de o kadar Burakcım. Ben de sadece enstrümanla çalının müziklerden keyif almıyorum pek
hahahha. alem bu çocuk yahu
By: Sibel on 06/11/2009
at 15:10
baksana bibet’e, sanki o alem değil. maşallah diyeyim hepsine:)
By: JoA on 07/11/2009
at 01:01